Sustum!
Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...
Sustum!
Bin ah sürüp dudaklarıma
ne kadar
susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu
martılar...
umutlarımı sarıp rüzgarlara
uzaklara savuruyorum her gece
yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne
kimse görmüyor...
Sustum!
Tam acılarımı haykıracaktım ki,
sustum
ne kadar susulacaksa o kadar
sustum!
bir çığlık kanıyor demedim, en derininde yüreğimin...
içimdeki
volkanları boğarak sustum!
açmadım kimselere yüreğimi
hançeri sadece
kendime sapladım
sapladım ve sustum!
hüznü yüzümde,
acıları
gözlerimde topladım sustum!..
Sustum!
sustu dudağımdaki şarkı,
gözlerimdeki şiir
yaraları yalayan rüzgar
sokaklarında kahrolduğum şehir
gözlerim konuşuyor yalnız!
Saçı ağarmış hayaller
nemli kirpiklerle
bulutlandığında gözlerim
gökte şimşek olup çakıyorum
kimse
görmüyor...
Sustum!
tuz basıp yaralarıma!
ne kadar susulacaksa o
kadar sustum!
içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
yaslanıp
yalnızlığın duvarına
gül döküp kalabalıklara her gece
kimsesiz
geziyorum gönül ülkemi
kimse bilmiyor...
Sustum!
tam sevdiğimi
haykıracaktım ki, sustum
sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
acılar
konuşuyor şimdi yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
tutup
öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir
atıyorum uçurumlardan
kimse
görmüyor
Ne zaman
dudaklarından öpmeye kalksam hayatı
saçlarını koklasam rüzgarların
içimde incecik bir sevgi ürperiyor
sarı
hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
gelmiyor beklediğim bahar
yaralar
merhem tutmuyor
gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
kimse silmiyor
yağmur dinmiyor
sevdiğim bilmiyor
Sustum!
sustu benimle sarı sabır,
sustu hasret, sustu zaman
yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata
kimse
duymuyor
Sustum!
İçimde dalgalar kabardıkça volkanlar gibi
sustum
sustu dudağımdaki şiir
gözlerimdeki nehir
gönlümdeki yara
bulutlar haykırdı isyanımı
şimşekler haykırdı
sadece ben duydum
sadece ben
Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat
ey kucağımda
büyütüp öldürdüğüm sevgi
yaralar merhem tutmuyor
geceler avutmuyor
ben sustum
acılarım konuşuyor yalnız
yaralı gönlümün sızıları
konuşuyor
Ben sustum!
susmuyor yüreğimi kavuran kasırga
pencereme
vuran yağmur damlaları
susmuyor dışarda inleyen rüzgar
yıldızlar küs
ay üzgün
yağmur dinmiyor
içimde binlerce şiir kanıyor her gece
kimse
bilmiyor
kimse duymuyor
sustum!
sustu benimle sarı sabır, sustu hasret,
sustu hayat, sustu zaman
acılar konuşuyor yalnız
acılarım konuşuyor
kimse duymuyor...
duymuyor...
duymu...
duy...
Nuri
CAN
www.nuricann.com
Oy Ver :